Ιστορίες με τάξη και μουστάκια.......

Τα μικρά κοάλα

Κυριακή 18 Μαρτίου 2012
Ξύπνησα το πρωί πήρα το πρωινό μου και περίμενα να έρθουν ο Νίκος η Χρύσα κι ο Γιώργος. Θα πηγαίναμε στο ζωολογικό κήπο να δούμε τα μικρά κοάλα.
Σε λίγο ήρθαν οι φίλοι μου και ξεκινήσαμε για το ζωολογικό κήπο. Όταν φτάσαμε τα παιδιά μου είπαν να γυρίσουμε όλο το πάρκο με τα ζώα. Όμως εγώ ήθελα να δω τα μόνο τα κοάλα. Τότε είπα στα παιδιά:
- Εγώ θα πάω στα κοάλα εσείς ελάτε μετά.
Όταν έφτασα κοντά είδα τα μικρά κοάλα πολύ ανήσυχα είχαν αγκαλιαστεί και έβγαζαν κραυγές φόβου. Κοίταξα δεξιά και είδα από εκεί να βγαίνουν κάτι καπνοί. Τότε μπήκα στο χώρο που ήταν τα μικρά κοάλα τα πήρα στην αγκαλιά μου και ανεβήκαμε σε ένα ψηλό δέντρο. Εγώ φώναζα:
- Βοήθεια !!!βοήθεια !!!!!!
Τότε ξαφνικά βλέπω τους φίλους μου να τρέχουν μαζί με τέσσερις πυροσβέστες. Οι πυροσβέστες μας κατέβασαν από το δέντρο έσβησαν την φωτιά και εγώ δεν άφηνα τα μικρά κοάλα από την αγκαλιά μου. Τα αγαπούσα πάρα πολύ!
Ξαφνικά άνοιξα τα μάτια μου και είπα ήταν όνειρο!!!
Σηκώθηκα πολύ χαρούμενη ετοιμάστηκα για το σχολείο και είπα:’’ Μια νέα μέρα ξεκίνησε’’.

Βασίλης

external image koala450j.jpg




Μια παραξενη παρελαση




Μια μέρα καθώς έπαιζα στην παρέλαση άρχισαν κάποιοι άνθρωποι να πετούσαν πέτρες τρέξαμε και μπήκαμε μέσα στο ίδιο όλα τα παιδία ήταν αναστατωμένα και φοβισμένα ούτε να βαρέσουν την κάσα δεν μπορούσαν ούτε να φυσήξουν ούτε να παίξουν κανένα κομμάτι έξω ήταν πολύ επικίνδυνα και δεν μας άφηνα να βγούμε έξω όλοι κάθισαν σε μια γωνία και δεν μιλούσαν. Όλη η μπάντα ήταν εκεί εκτός από την φίλη μου την Δήμητρα σκεπτόμουν ΄΄μήπως είχε μείνει εκεί ; τότε κρυφά από τον κ. Μπουλούση και τους υπόλοιπους και πήγα να την βρω. Εκεί έξω ήταν απαίσια άνθρωποι που μάλωναν και φώναζαν και αστυνομικούς να ρίχνουν δακρυγόνα δεν μπορώ να περιγράψω αυτά που γινόντουσαν εκεί πέρα. Τελικά την βρήκα είχε κτυπήσει ελαφρά στο κεφάλι αμέσως την πήρα με τα χίλια ζόρια και την πήγα πίσω στο ωδείο εκεί ο κ. Μπουλουσης χωρείς να χάσει χρόνο πήρε τηλέφωνο στο ασθενοφόρο να έρθει να την πάρει. Σε μια εβδομάδα βγήκε από το νοσοκομείο και ήταν καλά σχεδόν δηλαδή με καμιά δυο ράμματα στο κεφάλι και ένα σπασμένο χέρι αλλά ήταν καλά και αυτό είχε περισσότερη σημασία για εμένα . Η μητέρα της για να το γιορτάσει μας κέρασε από ένα πιάτο από το αγαπημένο μας φαγητό ΠΑΣΤΙΤΣΙΟ !!!!!!!!!!!






ΕΝΑ ΟΝΕΙΡΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

Αγαπητό μου ημερολόγιο,
σήμερα έζησα έναν εφιάλτη καθώς πήγαινα στο σχολείο άκουγα φωνές. Νόμιζα ότι ήταν οι συμμαθητές μου που θα μου έκαναν πλάκα. Η φωνή ερχόταν πίσω από τους θάμνους πέρασα από μέσα τους έψαξα καλά μα δεν υπήρχε κανείς τότε μου ήρθαν οι υποψίες μήπως ήταν φάντασμα γιατί το είχα ονειρευτεί κιόλας. Τότε μου παρουσιάστηκε το όνομα του ήταν Φρόστυ. Ήταν το φάντασμα του πάγου πήγα να του μιλήσω πριν πω καμία λέξη με πάγωσε. Έμεινα παγωμένος για 4 ώρες μέχρι που ήρθε ο Κάσπερ το καλό φαντασματάκι και με ελευθέρωσε. Με πήγε σπίτι εκεί κοιμήθηκα γιατί ήξερε μια νέα μέρα ξεκινούσε



Δεινόσαυροι ένα μυστήριο για την ανθρωπότητα

Στην περιοχή Ωγκλάντα οι επιστήμονες έχουν εντοπίσει χιλιάδες ατελείωτα οστά δεινοσαύρων.
Αυτά τα οστά αν και είναι εκατομμυρίων ετών παραμένουν σε καλή κατάσταση. Οι αρχαιολόγοι καθώς εξερευνούν τα οστά προσπαθώντας να τα συναρμολογήσουν ,αναρωτιούνται την αιτία που εξαφανιστήκαν οι δεινόσαυροι.
Οι περισσότεροι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι είχε πέσει ένας μετεωρίτης ,που σήκωσε μια τεράστια μάζα σκόνης που κάλυψε τον ήλιο. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να υπάρχουν κλιματικές αλλαγές. Οι πιο δημοφιλείς επιστήμονες λένε ότι οι δεινόσαυροι εξαφανίστηκαν από μια ταυτόχρονη έκρηξη όλων των ηφαιστείων της γης. Έτσι δημιουργήθηκαν κλιματικές αλλαγές
Από ότι και αν εξαφανίστηκαν οι δεινόσαυροι θα παραμείνουν ένα μυστήριο για την ανθρωπότητα

Δ= δεινόσαυρος
Π= περιοχή
Ε= εκατομμύρια
Α= ατελείωτος
Η= ηφαίστειο

Δημήτρης


΄


Το πιο παράξενο όνειρο



Ξύπνησε από έναν θόρυβο σαν μια γιγάντια πέτρα να πέφτει στο έδαφος. Βγήκε έξω τρέχοντας και είδε κάτι σαν ένα τεράστιο πιάτο. Έτρεξε μέσα να το πει στους γονείς του αλλά κανείς δεν ήταν εκεί. Έτσι δειλά-δειλά και μ’ ένα μολύβι για όπλο, πλησίασε το πιάτο. Ξαφνικά μπροστά του εμφανίστηκε ένα μπλε πλάσμα με ένα μάτι, δύο κεραίες και χωρίς μύτη, πάνω σε ένα άσπρο μαξιλάρι με χρυσές φούντες. Το πλάσμα κατέβηκε από το μαξιλάρι, άρπαξε το μολύβι του, το πάτησε σε ένα συμπιεστικό μηχάνημα. Το παιδί τρεμάμενο και χωρίς το μικρό του όπλο, προχώρησε προς τα πίσω και βρέθηκε στο κενό. Τότε ξύπνησε στην πραγματικότητα και κατάλαβε ότι όλα ήταν ένα όνειρο!!!

Τέλος

Παρασκευή



Άνοιξη στην Ελλάδα



Μία ιστορία από την Ελλάδα . Όταν έρχεται η Άνοιξη όλα ανθίζουν . Όλοι χαίρονται και οι φωνές των παιδιών αντηχούν σε όλους τους δρόμους . Ο ήλιος φοράει τα γυαλιά ηλίου του και ξεπροβάλλει ξαφνικά από εκεί που ήταν κρυμμένος όλο τον χειμώνα . Τα άλογα ξανατρέχουν στους στάβλους μαζί με τα αφεντικά τους . Στα παρτέρια τα λουλούδια αφήνουν τα στεναχωρημένα πρόσωπα τους και βγάζουν τα χαρούμενα και καλοκαιρινά. Με την σειρά τους τα δεντράκια ξανανθίζουν και σκορπίζουν στους δρόμους τους καρπούς τους.
Αυτός είναι ο κόσμος που θα ήθελε να ζήσει το κάθε παιδί.

Δ= δέντρα
Π= παιδιά
Ε= Ελλάδα
Α= άλογο
Η= ήλιος

ΕΛΕΝΗ


Διαβάζοντας βιβλία



Μια μέρα ήταν ένα παιδί που ήθελε συνέχεια να διαβάζει βιβλία. Αλλά οι γονείς του διαφωνούσαν γι’ αυτό που έκανε. Δεν μπορούσαν να τον βλέπουν συνέχεια στο γραφείο του με ένα βιβλίο μπροστά. Γι’ αυτό κάποια μέρα οι γονείς του, του πήραν όλα τα βιβλία και τα έκρυψαν στο πατάρι. Ο μικρός μόλις γύρισε από το σχολείο ανακάλυψε ότι του πήραν όλα τα βιβλία του και τσίριξε. Επειδή νεύριασε με τους γονείς του, πήρε όλα τα πράγματά του και τα πέταξε κάτω. Είχε αναστατωθεί όλη η γειτονιά. Η μαμά του που ήταν έξω, μπήκε μέσα και τον είδε να κλαίει. Επειδή τον λυπήθηκε του είπε: Μην ανησυχείς, τα βιβλία σου είναι στο πατάρι. Την έκανε μια αγκαλιά και πήγε να τα πάρει από το πατάρι. Τα έβαλε στην θέση τους και πήγε να φάει. Ήταν χαρούμενος γι’ αυτό και έφαγε δύο πιάτα φαγητό. Μετά το φαγητό, πήγε έξω και έπαιξε με τις πέτρες του. Μόλις τελείωσε το παιχνίδι, πήγε στο δωμάτιό του, πήρε ένα μολύβι και άρχισε να κάνει τα μαθήματά του. Πριν κοιμηθεί, διάβασε ένα βιβλίο, και μετά από ένα δίωρο κοιμήθηκε. Αυτή η μέρα του ήταν πολύ κουραστική.

Φοίβος





Αγαπητό μου ημερολόγιο


Σήμερα είναι η πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής μου .Το πρωί του Σαββάτου 15 Μαΐου 2005 , πριν ο ήλιος δείξει ακόμα το πρόσωπο του , εγώ ήμουν ήδη έτοιμη. Θα πηγαίναμε στο μαιευτήριο μαζί με τον μπαμπά μου , γιατί θα έβλεπα τον αδερφό μου για πρώτη φορά .Την αυγή όλα φωτίστηκαν από το λαμπερό φως του ήλιου . Μέσα στο αυτοκίνητο ήμουν πολύ ήσυχη . Όταν φτάσαμε μπροστά στο μαιευτήριο , ξαφνικά η καρδιά μου άρχισε να χτυπάει δυνατά . Μπήκαμε στο δωμάτιο , είδα την μαμά και αγκάλιασα τον αδερφό μου.
Ήταν ώρα να φύγουμε αλλά εγώ δεν ήθελα . Το απόγευμα τον σκεφτόμουν συνέχεια όταν έκανα τα μαθήματα μου. Μόλις έφτασε το βράδυ ρώτησα τον μπαμπά αν θα ξαναπάμε την επόμενη μέρα εκεί και μου απάντησε ΝΑΙ . Τότε εγώ ένιωσα μια χαρά και ξάπλωσα να κοιμηθώ . Τώρα πριν κοιμηθώ γράφω στο Ημερολόγιο μου τις περιπέτειες της ημέρας μου.
Αύριο μια άλλη μέρα θα ξεκινήσει

Σελίνα


Στο δάσος της Δαδιάς…………



Στις 22/6/9 προκλήθηκε μια πυρκαγιά στο δάσος της Δαδιάς. Οι ειδικοί μελέτησαν, έκαναν έρευνες και το συμπέρασμα ήταν πως η πυρκαγιά προκλήθηκε από αμέλεια. Με την λέξη αμέλεια οι ειδικοί εννοούν πως κάποιοι άνθρωποι πέταξαν σκουπίδια τα οποία βρέθηκαν στο δάσος, σε σημείο όπου έφεγγε ο ήλιος και μιας και τα αντικείμενα ήταν εύφλεκτα πήραν φωτιά. Έτσι κάηκε το δάσος και θάφτηκε η ομορφιά του!!!!

Κωνσταντίνος



Η ΚΟΥΡΑΣΤΙΚΗ ΗΜΕΡΑ


Μια μέρα όταν πήγαινα σχολείο πάτησα μια μεγάλη πέτρα, ήταν
Λίγο έξω από το σχολείο. Χτύπησε το κουδούνι για προσευχή.
Έτρεξα πολύ γρήγορα για να μην κλείσει η πόρτα του σχολείου.
Όταν μπήκα στην τάξη πήρα το μολύβι μου και το έξυσα.
Όταν μπήκε η κυρία κάναμε όλα τα μαθήματα .Όταν τελείωσε
το σχολείο πήγα σπίτι πήρα ένα πιάτο και το γέμισα με φαγητό
γιατί πεινούσα.
Δ=Δέντρο

Δ=Δάσος
Η='Ηλιος
Π=Πυρκαγιά


ΈΝΤΣΟ


=

=

Γιατί να μιλάνε τα δέντρα?

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα παιδί που το λέγανε Δημήτρη ζούσε κοντά σε ένα δάσος.
Ένα πρωί βγήκε με τον ήλιο να παίξει ήταν πολύ χαρούμενος γιατί έπαιζε με τους φίλους του
διάφορα πράγματα και κατασκόπευαν κάτι περίεργο ένα δέντρο να μιλάει σε ένα άλλο.
Πάνε εκεί κοντά και λένε τα παιδιά....πως μιλάτε αφού είστε δέντρα???
Απαντάνε....όλα τα δέντρα μιλάνε .
Τα δέντρα μιλούσανε για μία πυρκαγιά.
Ααααα.....εντάξει τότε.
Την άλλη μέρα γύνεται στο δάσος μία μεγάλη πυρκαγιά.
Τότε τα παιδιά κάλεσαν την πυροσβεστικη αλλά δεν μπορούσε να την σβήσει.
Τότε τα δέντρα και το δάσος κάικαν.Αυτή ήταν η ιστορία με τα δέντρα.

Νάνσυ




ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΕΙΟ ΤΗΣ ΝΕΦΕΛΗΣ



Αγαπητό μου ημερολόγιο σήμερα ήταν η χειρότερη μέρα της ζωής μου απέλυσαν τον μπαμπά μου και νιο8ο πολύ χάλια. Τα παιδία τα άλλα με κοροϊδεύουν και δεν μου κάνουν παρέα για αυτόν τον λόγο η μάμα δεν δουλεύει και ο μπαμπάς με αυτά τα λιγοστά χρήματα που παίρνει τουλάχιστον την παλεύαμε, όμως τώρα δεν νομίζω ότι θα την βγάλουμε πέρα έχουμε να πληρώνουμε κάθε μίνα το δάνειο του σπιτιού μας και άσε τα έξοδα που έχουμε για εμένα και τα 3 αδέλφια μου. Δεν ξέρω τη να κάνω εύχομαι να ανάξιε η γη και να με καταπιεί. Η μάμα με τον μπαμπά συνέχεα μαλώνουν και φοβάμαι πολύ δεν μου αρέσει να τους βλέπω έτσι. Στο σχολειό με πλησίασε ο δάσκαλος και μου είπε τι έχεις Νεφέλη και του είπα όλα αυτά ο δάσκαλος με ενθάρρυνε και με έκανε να νιώσω καλύτερα μου είπε και μου ξήγησε όλα αυτά που συμβαίνουν καθημερινά στον κόσμο για εμένα τότε μια καινούρια μέρα ξεκάνει!!!!!!!!!!!